რევაზ სულუხია – აფხაზეთიდან დევნილი პროფესორი, რომელმაც ცხოვრება ხალხის სამსახურს მიუძღვნა

არიან ადამიანები, რომლებიც არა მხოლოდ ერთგულად ემსახურებიან საკუთარ საქმეს, არამედ საკუთარ თავზე იღებენ მთელი თაობების ტკივილს, ბედნიერებასა და იმედს. ასეთ ადამიანთა შორის გამორჩეული ადგილი უკავია ექიმ რევაზ (რეზო) სულუხიას, მეან-გინეკოლოგს, პროფესორს, მეცნიერს და პირველ რიგში, თავმდაბალ და ღირსეულ ადამიანს აფხაზეთიდან.

რევაზ სულუხიას სამედიცინო სფეროში საქმიანობა უკვე ნახევარ საუკუნეს სცდება. 50 წელზე მეტია, რაც მან თავი მიუძღვნა დედათა და ბავშვთა ჯანმრთელობას. ის არის 46 სამეცნიერო ნაშრომის, 5 მეთოდური წერილისა და 4 მონოგრაფიის ავტორი - ყოველ სტრიქონში იგრძნობა არა მხოლოდ პროფესიული ოსტატობა, არამედ ადამიანი, რომელსაც ესმის პასუხისმგებლობა სიცოცხლის თითოეულ წამზე.

სოხუმიდან დევნილი - სიცოცხლის გზაზე მუდმივი მსვლელობა

რეზო სულუხიას პროფესიული გზა სოხუმში იწყება - ქალაქში, რომელიც მისთვის მხოლოდ საცხოვრებელი ადგილი კი არა, სულიერი სამშობლოა. 1980-1993 წლებში ის სოხუმის სამშობიარო სახლის მთავარი ექიმი იყო. იმ კლინიკაში, სადაც ახალი სიცოცხლე იწყებოდა, ის ყოველდღიურად დგამდა ნაბიჯებს, რომელიც სხვისი ბედნიერების საწინდარი ხდებოდა.

აფხაზეთის ომმა მასაც, როგორც ათასობით სხვას, დაუტოვა ღრმა იარები. იძულებული გახდა, დაეტოვებინა მშობლიური სახლი, სამუშაო ადგილი, ქალაქი. დევნილობა მის ცხოვრებაში მძიმე, მაგრამ ღირსეული ფურცელია. როგორც ბევრი აფხაზეთიდან დევნილი, წლების განმავლობაში ცხოვრობდა სასტუმრო “აჭარაში”, რომელიც იმხანად დევნილთა თავშესაფრად იქცა. იქ, სადღაც კედლების მიღმა, კვლავ ფეთქავდა მისი ექიმის გული, რომელიც არასდროს შორდებოდა მისი მთავარი მისიის - ადამიანების დახმარების სურვილს.

რწმენით განვლილი გზა

წლების განმავლობაში, რეზო სულუხია ერთგულია პროფესიული და ადამიანური პრინციპების. მისთვის მედიცინა მხოლოდ პროფესია არასოდეს ყოფილა - ეს მისი მოწოდება, მისი ცხოვრების გზა და მისი რწმენაა. მაშინაც კი, როდესაც ყველაფერი ჩამოეშალა - სახლი, კარიერა, ყოფა, მან მაინც გააგრძელა მოღვაწეობა, დღემდე ასწავლის მომავალ ექიმებს და მათ გადასცემს იმ ცოდნას, რაც არაერთი ადამიანის ცხოვრებაში გადამწყვეტი აღმოჩნდა.

ვარსკვლავი ღუდუშაურის კლინიკაში – მადლიერების სიმბოლო

2024 წელს, 75 წლის იუბილეზე, რეზო სულუხიას ღუდუშაურის კლინიკის ეზოში ვარსკვლავი გაუხსნეს - ეს პირველი ვარსკვლავია, რომელიც ამ დაწესებულებაში გაიხსნა. სიმბოლურად, სწორედ იმ სივრცეში, სადაც სიცოცხლეს ელიან, დაიდო უკვდავების კვალი ექიმის, რომელმაც ათასობით ახალ სიცოცხლეს გაუღო კარი.

სწორედ ამ წვლილისთვის მიენიჭა რევაზ სულუხიას მედიცინის რაინდის ჯილდო - იგი იმ ადამიანთა შორისაა, ვინც არა მხოლოდ პროფესიულ დონეზე გამოირჩევა, არამედ მთელი ცხოვრების მანძილზე რჩება ადამიანური სიდიადისა და თავგანწირვის მაგალითი.

“მაშინ, როდესაც ახალ სიცოცხლეს ეხები…”

რეზო სულუხია ხშირად იხსენებს თავისი ცხოვრების გზის ყველაზე ამაღელვებელ მომენტებს - არა როგორც კარიერულ მიღწევებს, არამედ როგორც ადამიანურ ამბებს. იხსენებს, როგორ ტიროდნენ მშობლები პირველი შვილის დაბადებისას, როგორ იზიარებდა მათ სიხარულს, როგორ იზრდებოდნენ ის ბავშვები და როგორ მოდიოდნენ შემდეგ თავად მშობლებად მასთანვე.

საუბრობს იმ ტკივილზე, რომელიც აფხაზეთიდან წამოსვლამ დატოვა. იმ განუკურნებელ იარაზე, რომელიც მიუხედავად ფიზიკური მოშორებისა, ყოველდღიურად მტკივნეულად ახსენებს სახლში დაბრუნების სურვილს.

საკუთარი ცოდნის გამზიარებელი - მომავალი თაობის ექიმთა გულშემატკივარი

დღეს, რეზო სულუხია კვლავ აქტიურად მონაწილეობს ახალგაზრდა ექიმების აღზრდაში. ის უანგაროდ უზიარებს მათ არა მხოლოდ აკადემიურ ცოდნას, არამედ ადამიანურ გამოცდილებასაც. ასწავლის, რომ ექიმობა მხოლოდ პროფესიას არ ნიშნავს, ეს არის მუდმივი მზადყოფნა, დაეხმარო, წაიღო სხვისი ტკივილი და უხმაუროდ იყო სხვისი ბედნიერების თანამონაწილე.

რევაზ სულუხია - ადამიანი, რომელმაც იცის, რას ნიშნავს რწმენით, სიმშვიდით და სიყვარულით ემსახურო სიცოცხლეს. სოხუმის გულისცემით და თბილისური სინათლით განათებული ადამიანი - რაინდი თეთრ ხალათში.